गुजरातमधील केशोद येथे राहणारे हर्षुखभाई वाघासिया हे आज “पोपट मॅन” म्हणून ओळखले जातात. गेल्या तब्बल 28 वर्षांपासून ते दररोज हजारो पोपटांना अन्न घालण्याचं अद्भुत कार्य करत आहेत.
ही कहाणी सुरू झाली एका साध्या प्रसंगातून. पायाला दुखापत झाल्यानंतर घरी विश्रांती घेत असताना त्यांनी आपल्या बाल्कनीत एक बाजरीचा कणस ठेवला. सुरुवातीला एक पोपट आला, नंतर काही आणि पाहता पाहता दररोज शेकडो पोपट येऊ लागले.
पक्ष्यांची संख्या वाढत गेल्यावर त्यांची छोटी बाल्कनी अपुरी पडली. त्यांनी जुन्या वस्तूंचा वापर करून फीडर तयार केले आणि नंतर शहराबाहेर मोठ्या जागेत स्थलांतर केलं. आज त्या ठिकाणी सुमारे 4 एकर परिसरात पोपटांसाठी सुरक्षित आश्रय तयार करण्यात आला आहे.
हर्षुखभाई दरवर्षी सुमारे 1.5 लाख रुपये स्वतःच्या खिशातून खर्च करून पोपटांसाठी धान्य खरेदी करतात. काही हंगामात दररोज तब्बल 10,000 पोपट येथे येतात. पक्ष्यांना सुरक्षितपणे बसून खाता यावं म्हणून त्यांनी मजबूत लोखंडी फीडिंग स्ट्रक्चरही उभारलं आहे.
त्यांच्या या कार्याची अनेक ठिकाणी दखल घेण्यात आली आहे. मात्र, त्यांच्या दृष्टीने सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे दररोज या पक्ष्यांची काळजी घेणं. कोणत्याही अपेक्षेशिवाय, निसर्ग आणि प्राण्यांप्रती असलेलं त्यांचं प्रेमच त्यांना वेगळं ठरवतं.
हर्षुखभाई वाघासिया यांची कहाणी आपल्याला शिकवते की, छोट्या कृतीतूनही मोठा बदल घडवता येतो. निसर्गावर प्रेम आणि सातत्य असेल, तर सामान्य माणूसही असामान्य कार्य करू शकतो.
हा लेख सार्वजनिकरित्या उपलब्ध माहितीनुसार तयार करण्यात आलेला आहे. यामधील माहिती प्रेरणादायी उद्देशाने सादर केली असून, कोणत्याही व्यक्ती किंवा घटनेविषयी अधिकृत पुष्टीसाठी संबंधित विश्वसनीय स्रोतांचा आधार घ्यावा.
तंत्रज्ञानाच्या युगात पत्रकारितेचे महत्त्व
बदलत्या हवामानाचे आपल्यावर परिणाम
बदलत्या हवामानाचे आपल्यावर परिणाम
