भारतीय चित्रपटसृष्टीचा पाया रचताना एका स्त्रीने केलेला त्याग फार कमी लोकांना माहीत आहे. भारतातील पहिला पूर्ण लांबीचा चित्रपट ‘राजा हरिश्चंद्र’ (१९१३) तयार करताना आर्थिक अडचणींवर मात करण्यासाठी ज्या स्त्रीने स्वतःचे दागिने विकले, ती होती सरस्वतीबाई फाळके — भारतीय चित्रपटसृष्टीचे जनक मानले जाणारे दादासाहेब फाळके यांच्या पत्नी.
धुंडिराज गोविंद फाळके, म्हणजेच दादासाहेब फाळके, यांनी भारतीय चित्रपटसृष्टीची मुहूर्तमेढ रोवली. राजा हरिश्चंद्र हा भारतातील पहिला मूक (Silent) चित्रपट मानला जातो. त्या काळात चित्रपट बनवणे म्हणजे केवळ कला नव्हे, तर आर्थिक, सामाजिक आणि तांत्रिक संघर्षही होता.
चित्रपट निर्मितीसाठी पैसा, उपकरणे आणि लोकांचा विश्वास मिळवणे अत्यंत कठीण होते. समाजात चित्रपटाकडे संशयाने पाहिले जात होते. अनेकांनी दादासाहेबांच्या कल्पनेची खिल्ली उडवली.
या कठीण काळात दादासाहेब फाळके यांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभ्या राहिल्या त्या सरस्वतीबाई फाळके. आर्थिक परिस्थिती बेताची असताना, चित्रपट पूर्ण करण्यासाठी त्यांनी:
स्वतःचे दागिने विकले
घरची जबाबदारी सांभाळली
चित्रपटासाठी लागणाऱ्या कलाकारांना जेवण बनवले
शूटिंगदरम्यान तांत्रिक कामातही मदत केली
त्या काळात महिलांनी चित्रपटात काम करण्यास नकार दिल्यामुळे, अनेक महिला भूमिका पुरुष कलाकारांनी केल्या. अशा स्थितीत सरस्वतीबाईंनी पडद्यामागे राहून केलेले योगदान अमूल्य होते.
आज दादासाहेब फाळके यांचे नाव गौरवाने घेतले जाते, पण त्यांच्या यशामागे उभी असलेली सरस्वतीबाई फाळके यांची भूमिका अनेकदा दुर्लक्षित राहिली. पहिला भारतीय चित्रपट अस्तित्वात येण्यासाठी त्यांनी केलेला त्याग हा भारतीय चित्रपटसृष्टीतील पहिला मूक बलिदान मानला जातो.
जर त्यांनी त्या वेळी दागिने विकण्याचा निर्णय घेतला नसता, तर कदाचित भारतीय सिनेमाचा इतिहास वेगळाच असता.
भारतीय चित्रपटसृष्टीचा पाया केवळ एका दिग्दर्शकाने नव्हे, तर एका समर्पित स्त्रीच्या त्यागावर उभा आहे. सरस्वतीबाई फाळके या केवळ दादासाहेब फाळकेंच्या पत्नी नव्हत्या, तर त्या भारतीय सिनेमाच्या पहिल्या सहनिर्मात्या होत्या, असे म्हणणे वावगे ठरणार नाही.
हा लेख ऐतिहासिक नोंदी, चरित्रात्मक माहिती आणि उपलब्ध साहित्यावर आधारित आहे. हा मजकूर केवळ माहितीच्या उद्देशाने देण्यात आला असून, कोणत्याही व्यक्तीच्या भावना दुखावण्याचा हेतू नाही. ऐतिहासिक घटनांविषयी अधिक अचूक व सविस्तर माहितीसाठी अधिकृत संदर्भ ग्रंथांचा अभ्यास करावा.