मराठी साहित्यात कोवळ्या वयातच आपल्या प्रतिभेच्या उज्ज्वल ठशा उमटवणारे कवी म्हणजे त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे, ज्यांना प्रेमाने “बालकवी” म्हणून ओळखले जाते. त्यांचा जन्म १३ ऑगस्ट १८९० रोजी कवींच्या घराण्यात झाला. बालपणापासूनच शब्दांची, निसर्गाची आणि भावना व्यक्त करण्याची असामान्य देणगी त्यांना लाभली होती.
बालकवींच्या कवितांमध्ये निसर्गचित्रण, कोवळ्या भावनांचे सजीव वर्णन आणि मनाला भिडणारा सहजसोपेपणा दिसतो. “ती गेले”, “वसंत”, “पाखरं” यांसारख्या रचनांनी वाचकांच्या मनावर चिरंतन ठसा उमटवला आहे.
त्यांची काव्यप्रतिभा अल्पावधीतच फुलली आणि केवळ २३ वर्षांच्या तरुण वयात त्यांचे आयुष्य संपले, तरीही त्यांनी मराठी कवितेला दिलेली गोडी, भावस्पर्शी शब्दचित्रे आणि निसर्गावरील प्रेमाची लय आजही तितकीच ताजी आहे.
बालकवींचा जन्मदिन हा त्यांच्या विलक्षण प्रतिभेच्या आणि मराठी साहित्यातील अमूल्य योगदानाच्या स्मृतींना उजाळा देणारा दिवस आहे. त्यांच्या कवितांप्रमाणेच आपणही निसर्गाशी, सौंदर्याशी आणि कोवळ्या भावनांशी नातं घट्ट ठेवू या, हीच त्यांना खरी आदरांजली ठरेल.