(प्रेरणादायी जीवनकथा)
गायच्या तबेल्यात मुलीला जन्म देणारी, अनेक रात्री स्मशानात काढणारी—तरीही कधीही हार न मानणारी स्त्री म्हणजे सिंधुताई सपकाळ. त्यांचे आयुष्य संघर्षांनी भरलेले असले, तरी त्या संघर्षातूनच त्यांनी हजारो अनाथ मुलांसाठी आशेचा दिवा पेटवला.
लहान वयात लग्न, संसारात छळ, आणि अखेरीस पतीकडून घराबाहेर हाकलले जाणे—या सगळ्यानेही सिंधुताई खचल्या नाहीत. समाजाने नाकारले असताना त्यांनी समाजालाच कवटाळले. स्वतःसाठी काहीही नसताना, इतरांच्या मुलांसाठी त्यांनी स्वतःला वाहून घेतले.
उदरनिर्वाहासाठी भीक मागावी लागली, पण त्या भीकेतून मिळालेला प्रत्येक कण त्यांनी अनाथ मुलांच्या पोटासाठी वापरला. हळूहळू हा संघर्ष मिशन बनला. सिंधुताईंनी ७ पेक्षा अधिक अनाथालये उभी केली आणि १५०० हून अधिक अनाथ मुलांना आपलेसे केले. म्हणूनच त्या “Mother of Orphans” म्हणून ओळखल्या जाऊ लागल्या.
त्यांच्या निस्वार्थ सेवेची दखल देश-विदेशात घेतली गेली. ७०० हून अधिक पुरस्कारांनी त्यांना सन्मानित करण्यात आले. २०२१ मध्ये भारत सरकारने त्यांना ‘पद्मश्री’ पुरस्कार देऊन गौरवले.
आज सिंधुताई आपल्या सोबत नसल्या, तरी त्यांचे मातृत्व, त्यांची करुणा आणि त्यांची सेवा अजूनही हजारो आयुष्यांत जिवंत आहे. त्यांची कहाणी आपल्याला शिकवते की परिस्थिती कितीही कठीण असली, तरी माणुसकी जिवंत ठेवली तर जग बदलता येते.
या लेखातील माहिती विविध सार्वजनिक स्रोतांवर आधारित आहे व प्रेरणादायी हेतूने सादर करण्यात आली आहे. आकडेवारी (जसे की पुरस्कारांची संख्या, अनाथालयांची संख्या इ.) अंदाजे/सामान्य उल्लेख स्वरूपात दिली आहे. कोणतीही अचूकता किंवा अधिकृत नोंद आवश्यक असल्यास संबंधित अधिकृत स्रोतांचा संदर्भ घ्यावा.