जालना जिल्ह्यातील प्रेरणादायी यशोगाथा : अंकिता मोरे पाटील आणि दुधना पोल्ट्री फार्म. संकलन: डॉ अंजली जाधव

यशोगाथा म्हणजे काय? फक्त मोठ्या शहरात, प्रचंड भांडवलासह किंवा मोठ्या व्यावसायिक घराण्यातच ती लिहिली जाते असं नाही. खऱ्या अर्थाने यशोगाथा तीच असते जी साध्या घरातून, मर्यादित साधनांमधून, पण प्रचंड जिद्द आणि परिश्रमांच्या जोरावर घडवली जाते.
जालना जिल्ह्यातील गोलापांगरी येथील अंकिता मोरे पाटील यांची ही कहाणी त्याचं उत्तम उदाहरण आहे.

सुरुवात : छोटं स्वप्न – मोठा प्रवास

कोविडच्या काळात संपूर्ण जग थांबलं होतं. अनेक ठिकाणी रोजगार कमी झाले, व्यवसाय बंद पडले. पण या काळातच अंकिताने तिच्या कुटुंबासोबत एक छोटंसं स्वप्न पाहिलं – गावरान कुक्कुटपालन व्यवसाय सुरू करण्याचं.
केवळ ५०० गावरान कोंबड्यांपासून या प्रवासाची सुरुवात झाली. सुरुवातीला शंका होती, अडचणी होत्या, पण चिकाटी आणि सातत्य सोबत असल्यामुळे अंकिताने हार मानली नाही.

आजच्या घडीला हेच छोटं स्वप्न “दुधना पोल्ट्री फार्म” या नावाने मोठ्या रूपात उभं आहे. सध्या येथे ५,००० पेक्षा अधिक गावरान कोंबड्या पाळल्या जातात. या फार्मचा मुख्य मंत्र आहे –
“We Farm – You Eat – Treat Yourself Organic.”

याचा अर्थ ग्राहकांना शुद्ध, नैसर्गिक आणि आरोग्यदायी उत्पादन मिळावं हा आहे. रासायनिक खाद्याऐवजी नैसर्गिक पद्धती वापरून पक्षी पाळले जातात. त्यामुळे या फार्मची बाजारपेठेत एक वेगळी ओळख निर्माण झाली आहे.
अंकिता मोरे पाटील – शिक्षण आणि ध्येय
अंकिता ही BSc Agriculture पदवीधर असून सध्या कायद्याचं (LLB) शिक्षण घेत आहे. शिक्षणासोबतच तिने व्यवसाय आणि शेती या क्षेत्रात पाऊल ठेवून एक वेगळं उदाहरण घातलं आहे.
ग्रामीण भागातील एका तरुणीने शेती + उद्योग + शिक्षण या तिन्हींचा उत्तम संगम घडवला, ही अत्यंत कौतुकास्पद बाब आहे.

आव्हाने आणि जिद्द:

प्रत्येक व्यवसायाच्या मागे अडचणी असतात. कोविडनंतरच्या काळात बाजारात अस्थिरता, खाद्यधान्याचा खर्च, ग्राहकांचा विश्वास मिळवणे या सगळ्या अडचणी होत्या.
पण अंकिताने हार न मानता, नवीन तंत्रज्ञानाचा वापर, शुद्धतेवर भर आणि सातत्यपूर्ण प्रयत्न यामुळे फार्म यशस्वी केला.

समाजासाठी प्रेरणा:

आज दुधना पोल्ट्री फार्म हा केवळ एक व्यवसाय नाही तर ग्रामीण भागातील इतरांसाठी एक प्रेरणास्थान आहे.

यामुळे स्थानिक रोजगाराच्या संधी निर्माण झाल्या.

तरुण-तरुणींना नवीन उद्योग सुरू करण्याची हिंमत मिळाली.

महिलांनीदेखील उद्योगक्षेत्रात मोठं योगदान देऊ शकतं याचं ते उत्तम उदाहरण ठरलं.

 शिकवण:

 छोट्या सुरुवातीला कमी लेखू नये; सातत्य आणि मेहनत त्याला मोठं रूप देतात.
 ग्रामीण भागातील तरुणींनीही उद्योगक्षेत्रात यशस्वी मार्ग उघडू शकतात.
 स्वप्नं + जिद्द + शिक्षण = यशाची गुरुकिल्ली.
 प्रतिकूल परिस्थितीत संधी निर्माण करणं हेच खरं कौशल्य.

निष्कर्ष:

अंकिता मोरे पाटील आणि तिचा दुधना पोल्ट्री फार्म हा प्रवास आपल्याला शिकवतो की “यश मिळवण्यासाठी परिस्थिती नव्हे, तर स्वतःवरचा विश्वास आणि जिद्द महत्त्वाची असते.”
ही कहाणी प्रत्येकाला प्रेरणा देणारी आहे – स्वप्नं पहा, जिद्दीने प्रयत्न करा आणि आपल्या ध्येयाला वास्तवात आणा.