नवरात्रीच्या पहिल्या दिवशी घटस्थापना केली जाते. शेतातील माती टोपलीत घेऊन त्यात मध्यभागी मातीच्या कलशात पाणी भरून ठेवले जाते . मातीमध्ये ज्वारी, गहू किंवा इतर मिश्र धान्यांची बीजे पेरली जातात. नऊ दिवसांत या बियांना हिरवी, टवटवीत पालवी फुटते.
ही रोपे आपण समृद्धी, आरोग्य आणि देवीच्या आशीर्वादाचे प्रतीक मानतो. पण आज विज्ञान सांगते की ही रोपे म्हणजेच आधुनिक भाषेतली मायक्रोग्रीन्स
धार्मिक महत्त्व
उगवणारी हिरवी पालवी म्हणजे नवीन जीवन, भरभराट आणि शुभत्वाचे प्रतीक.
ही पालवी देवीच्या कृपेचे दर्शन मानली जाते.
शेतकरी व घरातील वडीलधारी लोक रोपांची वाढ बारकाईने पाहतात –
जर ज्वारी/धान्याची रोपे चांगली वाढली तर ते वर्ष भरगच्च पिकणार, हा शुभ संकेत मानला जातो.
वैज्ञानिक महत्त्व:
1. पोषणाचा खजिना
या सातू , ज्वारीच्या, गहू यांच्या हिरव्या पालवीत क्लोरोफिल, जीवनसत्व C, K, लोह आणि अँटिऑक्सिडंट्स मुबलक असतात.
यामुळे रक्तशुद्धी, पचन, रोगप्रतिकारक शक्ती आणि आरोग्य सुधारते.
2. माती व बियांची ताकद
हंगाम बदलताना बी पेरल्याने मातीतील सूक्ष्मजंतू व बियांची उर्जा उत्तम कार्य करते.
रोपांची वाढ पाहून बियांची गुणवत्ता व मातीची सुपीकता लक्षात येते.
3. निसर्गाशी नातं
सणांमधून आपल्या पूर्वजांनी लोकांना माती, बी व शेतीच्या चक्राशी जोडून ठेवले.
ज्या मायक्रोग्रीन्सना आपण आज सुपरफूड म्हणतो, ती शेकडो वर्षांपासून आपल्या सणांमध्ये पूजली जात आहेत.
निष्कर्ष:
घटस्थापनेतील हिरवी पालवी ही केवळ धार्मिक परंपरा नसून आरोग्य, समृद्धी आणि निसर्गाच्या विज्ञानाचा सुंदर संगम आहे.
देवीच्या आशीर्वादासोबत आपण निसर्गाची उर्जा आणि जीवनाची नवचैतन्यही या रोपांतून अनुभवतो.
सारांश:
आपल्या पूर्वजांनी प्रत्येक सण ज्याप्रमाणे साजरे केली त्या पाठीमागे नक्कीच शास्त्र होते पण हल्लीच्या संशोधनाप्रमाणे त्याची सायंटिफिक जर्नल मध्ये नोंद नाही म्हणून आपण त्याला अमान्य करू शकत नाही. आयुर्वेदिक ग्रंथांमध्ये याचा उल्लेख आहे पण मॉडर्न सायन्स त्याला मान्यता देत नाही. म्हणून आपले पूर्वज आणि त्यांची बुद्धिमत्ता यावरती आपण अविश्वास दाखवू नये