१५ ऑक्टोबर १९३१ — भारताच्या इतिहासातील एक तेजस्वी तारीख. या दिवशी तमिळनाडूतील रामेश्वरम येथे एका साध्या, परंतु मूल्यवान संस्कारांनी भरलेल्या घरात जन्म झाला अब्दुल पाकिर जैनुलाब्दीन अब्दुल कलाम यांचा — जग आज ज्यांना सन्मानाने “मिसाईल मॅन ऑफ इंडिया” म्हणून ओळखते.
कलाम यांचे बालपण अत्यंत साधेपणात गेले. वडील नावाडी, आई गृहिणी — पण स्वप्न मात्र विशाल! लहानपणापासून विज्ञानाविषयी असलेली ओढ, मेहनत आणि जिज्ञासा यांनी त्यांना पुढे नेत राहिली. वृत्तपत्रे वाटून शिक्षणासाठी पैसे जमवणारा हा मुलगा पुढे भारतीय अंतराळ संशोधन आणि क्षेपणास्त्र विकासाच्या केंद्रस्थानी पोहोचला.
१९८० च्या दशकात भारताने एकात्मिक क्षेपणास्त्र विकास कार्यक्रम (Integrated Guided Missile Development Programme – IGMDP) सुरू केला. या प्रकल्पाचे जनक होते — डॉ. कलाम!
अग्नी, पृथ्वी, आकाश, त्रिशूल आणि नाग ही क्षेपणास्त्रे भारताच्या अभिमानाची चिन्हे बनली.
त्यांनी केवळ विज्ञानात नाही, तर स्वाभिमानातही भारताला बळ दिले.
२००२ ते २००७ या काळात त्यांनी भारताचे राष्ट्रपती म्हणून कार्य केले. पण त्यांची खरी ओळख होती — “Teacher first, President next.”
ते नेहमी म्हणत,
“स्वप्न ते नाहीत जे आपण झोपेत पाहतो; स्वप्न ती असतात जी आपल्याला झोपू देत नाहीत.”
कलाम यांचे भाषण, त्यांची नम्रता, आणि तरुणांवरील विश्वास — हे सर्व आजही प्रत्येक विद्यार्थ्याला प्रेरणा देतात.
त्यांचे जीवन हे दाखवून देते की जिद्द, प्रामाणिकता आणि मेहनत या तीन गोष्टींनी काहीही अशक्य नाही.
ते प्रत्येक युवकाला सांगायचे —
“तुमचं आयुष्य मोठं बनवा; फक्त स्वतःसाठी नव्हे, तर आपल्या देशासाठी काहीतरी करा.” ????????
२७ जुलै २०१५ रोजी शिलाँग येथे विद्यार्थ्यांना व्याख्यान देताना त्यांचे निधन झाले — शिकवता शिकवता, प्रेरणा देत देत!
त्यांचे जीवन एक संदेश देऊन गेले —
“स्वप्न बघा, मेहनत करा आणि आपल्या देशाला महान बनवा!”
आजच्या पिढीसाठी डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम हे फक्त शास्त्रज्ञ नाहीत; ते एक विचारप्रवाह, एक चेतना, एक प्रेरणा आहेत.
त्यांचा जन्मदिन म्हणजे प्रत्येक भारतीय तरुणाला आपली क्षमता ओळखण्याचा आणि भारतासाठी काहीतरी मोठं करण्याचा संकल्पदिवस आहे.