जगात काही व्यक्ती जन्मतःच सुखसोयींमध्ये वाढतात, तर काहींचे संपूर्ण आयुष्य संघर्षाच्या भट्टीत घडते. अशाच संघर्षातून उभे राहिलेले एक तेजस्वी व्यक्तिमत्त्व म्हणजे 'अनाथांची माय' सिंधुताई सपकाळ. स्वतःच्या आयुष्यातील असंख्य वेदना, अपमान आणि उपासमार यांचे रूपांतर त्यांनी हजारो निराधार मुलांसाठी मायेच्या सावलीत केले.
सन १९४८ मध्ये महाराष्ट्रातील वर्धा जिल्ह्यातील अतिशय गरीब कुटुंबात त्यांचा जन्म झाला. शिक्षणाची आवड असूनही आर्थिक परिस्थितीमुळे त्यांना केवळ चौथीपर्यंत शिक्षण घेता आले. अवघ्या १२व्या वर्षी त्यांचा विवाह झाला आणि बालपण संपून संघर्षमय आयुष्याची सुरुवात झाली.
गावातील अन्यायाविरोधात आवाज उठवल्यानंतर त्यांच्याविरोधात खोटे आरोप करण्यात आले. अफवांवर विश्वास ठेवून त्यांच्या पतीने गर्भवती अवस्थेतच त्यांना घराबाहेर काढले. आधारासाठी कोणीही नसताना त्यांनी एका गोठ्यात मुलीला जन्म दिला. हा प्रसंग त्यांच्या आयुष्यातील सर्वात कठीण क्षण होता; मात्र याच वेदनेतून त्यांच्या नव्या जीवनप्रवासाची सुरुवात झाली.
जगण्यासाठी त्यांनी रेल्वे स्थानके आणि मंदिरांबाहेर भीक मागितली. स्वतःच्या उपासमारीतही त्यांना रस्त्यावरचे अनाथ, बेघर आणि निराधार मुले दिसत होती. त्यांनी स्वतःकडे असलेला घासही त्या मुलांसोबत वाटून खायला सुरुवात केली. हळूहळू ही करुणा त्यांच्या जीवनाचे ध्येय बनली.
सिंधुताईंनी एक विलक्षण निर्णय घेतला. सर्व मुलांना समान माया देता यावी म्हणून त्यांनी स्वतःच्या मुलीलाही एका संस्थेच्या स्वाधीन केले. त्यानंतर त्यांनी हजारो अनाथ, निराधार आणि बेघर मुलांना आपलेसे केले. त्यांच्यासाठी त्यांनी केवळ अनाथाश्रम उभारले नाहीत, तर प्रेम, विश्वास आणि आपुलकीने भरलेले कुटुंब निर्माण केले.
त्यांच्या प्रभावी भाषणांमधून, कीर्तनांमधून आणि समाजाच्या सहकार्याने महाराष्ट्रात अनेक आश्रम व बालसंगोपन केंद्रे उभी राहिली. त्यांच्या मायेच्या छायेत वाढलेल्या अनेक मुलांनी डॉक्टर, वकील, शिक्षक, उद्योजक आणि विविध क्षेत्रातील यशस्वी नागरिक म्हणून समाजात स्वतःचे स्थान निर्माण केले.
सिंधुताई सपकाळ यांना अनेक राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय पुरस्कारांनी गौरविण्यात आले. मात्र त्यांच्यासाठी सर्वात मोठा सन्मान कोणता, तर हजारो मुलांनी प्रेमाने घेतलेली एकच हाक—"माई!"
२०२२ मध्ये त्यांचे निधन झाले, पण त्यांनी उभारलेली सेवा, संस्कार आणि मानवतेची परंपरा आजही हजारो जीवनांना दिशा देत आहे. त्यांचे संपूर्ण आयुष्य एक अमूल्य संदेश देऊन जाते—खरे मातृत्व रक्ताच्या नात्याने नव्हे, तर प्रेम, त्याग आणि निःस्वार्थ सेवेतून जन्माला येते.
"ज्याच्या हृदयात करुणा असते, तोच खऱ्या अर्थाने अनेकांच्या आयुष्यात आशेचा दीप बनतो." सिंधुताई सपकाळ यांचे जीवन हे या विचाराचे जिवंत उदाहरण आहे.
डिस्क्लेमर :
हा लेख विविध सार्वजनिक स्रोतांमध्ये उपलब्ध असलेल्या माहितीच्या आधारे प्रेरणादायी स्वरूपात तयार करण्यात आला आहे. यामागील उद्देश समाजसेवा, मातृत्व आणि मानवतेच्या मूल्यांची जपणूक करणाऱ्या कार्याचा परिचय करून देणे हा आहे.