पाणी हे जीवनाचे मूलभूत तत्व आहे. मानवी शरीराच्या सुमारे ६०–७० टक्के वजन पाण्याचे बनलेले असून, शरीरातील समतोल राखणे, तापमान नियंत्रित करणे, पचन सुधारणे आणि पेशींना पोषकद्रव्ये व प्राणवायू पोहोचवणे यामध्ये पाण्याची महत्त्वाची भूमिका असते. पाणी शरीरातील विषारी घटक बाहेर टाकते, सांधे स्नेहित ठेवते, त्वचा निरोगी व तेजस्वी बनवते तसेच मूत्रपिंडांचे कार्य सुरळीत ठेवते.
बहुतेक लोकांना पाण्याचे महत्त्व माहिती असते, मात्र योग्य प्रमाणात, योग्य पद्धतीने आणि योग्य प्रकारे पाणी साठवणे व पिणे याबाबत पुरेशी जाणीव नसते. ईशा फाउंडेशनच्या एका ब्लॉगमध्ये सद्गुरू सांगतात की पाणी सजगतेने साठवणे आणि पिणे म्हणजे त्या पंचमहाभूतांपैकी एका तत्वाशी जाणीवपूर्वक जोडले जाणे होय.
सद्गुरूंच्या मते, प्राचीन काळात पाणी प्रामुख्याने तांब्याच्या, पितळेच्या किंवा तांब्याच्या मिश्रधातूच्या भांड्यात साठवले जात असे. रात्री त्या भांड्याची चिंच व हळद वापरून स्वच्छता केली जात असे, त्यावर विभूती लावली जाई, पाणी भरून त्यावर फूल ठेवले जाई आणि जवळ दिवा लावला जाई. सकाळी हे पाणी पिण्याची परंपरा होती.
उन्हाळ्यात माठ किंवा मातीच्या भांड्यात पाणी साठवणे देखील अत्यंत उपयुक्त मानले जाते. अशा भांड्यातील पाणी नैसर्गिकरीत्या थंड राहते आणि पचनसंस्थेसाठी सौम्य व हितकारक ठरते.
पाणी पिण्यापूर्वी क्षणभर कृतज्ञता व्यक्त करा. सद्गुरू म्हणतात, “ज्या घटकातून तुम्ही तुमचे जीवन घडवत आहात, त्याबद्दल आदरभाव ठेवणे महत्त्वाचे आहे.”
शक्य असल्यास पाणी स्वतःच्या हातांनी पिणे सर्वोत्तम मानले जाते. अन्यथा धातूच्या ग्लासमधून पाणी घेताना तो दोन्ही हातांनी धरून प्या.
योगपरंपरेनुसार, शरीराच्या तापमानाच्या जवळपास असलेले पाणी पिणे अधिक लाभदायक आहे. शरीराचे सामान्य तापमान सुमारे ३७ अंश सेल्सिअस असल्याने ३३ ते ४१ अंशांदरम्यानचे पाणी योग्य मानले जाते. विद्यार्थ्यांसाठी ८ अंशांची आणि कुटुंबीय जबाबदाऱ्या सांभाळणाऱ्यांसाठी १२ अंशांची तफावत चालू शकते.
तहान लागल्यावर लगेच पाणी पिणे अत्यावश्यक आहे. शरीराला जितके पाणी आवश्यक आहे त्यापेक्षा सुमारे १० टक्के अधिक पाणी घेण्याचा सल्ला दिला जातो. तहान लागल्यानंतर २० ते ३० मिनिटांच्या आत शरीराला पाणी मिळाले पाहिजे.
फक्त पाणी पिणेच नव्हे तर पाण्याने समृद्ध अन्न खाणेही तितकेच महत्त्वाचे आहे. फळांमध्ये सुमारे ९० टक्के आणि भाज्यांमध्ये ७० टक्क्यांहून अधिक पाणी असते. काकडी, कलिंगड, संत्री, पालेभाज्या यांसारखे अन्न शरीराला हायड्रेट ठेवते, पचन सुधारते, विषारी घटक बाहेर टाकते आणि नैसर्गिक ऊर्जा टिकवून ठेवते.
पाणी साठवणे आणि पिणे ही केवळ शारीरिक गरज न राहता एक सजग प्रक्रिया बनू शकते. पाण्याला जिवंत शक्ती मानून त्याचा सन्मान केल्यास शारीरिक ऊर्जा, भावनिक समतोल आणि आध्यात्मिक संवेदनशीलता वाढण्यास मदत होते.
हा लेख सद्गुरूंच्या विचारांवर व पारंपरिक ज्ञानावर आधारित असून सर्वसाधारण आरोग्यजागरूकतेसाठी आहे. प्रत्येक व्यक्तीची शारीरिक प्रकृती, आरोग्यस्थिती व गरजा वेगळ्या असू शकतात. त्यामुळे कोणतेही बदल स्वीकारण्यापूर्वी तज्ज्ञ वैद्यकीय सल्ला घेणे योग्य ठरेल. हा लेख सकारात्मक जीवनशैलीसाठी मार्गदर्शन म्हणून पाहावा.