हात नसले तरी हौस उंच भरारीची: माऊली अडकूरची प्रेरणादायी कहाणी 

“मर्यादा शरीरात असतात, स्वप्नांत नाहीत.”
माऊली अडकूरची कहाणी हे वाक्य जिवंत करून दाखवते.

जन्मतः दोन्ही हात नसतानाही माऊलीने कधीही स्वतःला अपूर्ण मानलं नाही. उलट, तिने संघर्षालाच आपली खरी ताकद बनवलं. लहानपणापासूनच तिने स्वतःला स्वावलंबी घडवायला सुरुवात केली—अभ्यास करायला, परीक्षा द्यायला आणि आयुष्य स्वतःच्या बळावर उभं करायला.

शालेय शिक्षणाच्या प्रवासात तिने दहावीची परीक्षा पायांनीच उत्तरपत्रिका लिहून दिली आणि 75% गुण मिळवले. ही केवळ यशाची टक्केवारी नव्हती, तर तिच्या जिद्दीची साक्ष होती. पुढे तिने ITI मधून Information Technology चे शिक्षण घेतलं. संगणकाचा कीबोर्ड आणि माऊस पायांनी वापरणं तिने आत्मसात केलं—अशक्य वाटणाऱ्या गोष्टी शक्य करून दाखवल्या.

इथंच न थांबता, माऊलीने M.A. Psychology पूर्ण केलं आणि MPSC परीक्षा देत मुंबई महानगरपालिकेत नोकरी मिळवली. तिचा प्रवास सांगतो की शारीरिक मर्यादा प्रगतीला अडथळा ठरत नाहीत, तर विचारांची मर्यादा ठरते.

संगीत मात्र तिच्या आयुष्याचा श्वास आहे. लहानपणापासून जपलेला हा छंद आज तिची ओळख बनला आहे. माऊली पायांनी हार्मोनियम वाजवते आणि संगीताच्या माध्यमातून स्वतःला व्यक्त करते. हजारोंच्या उपस्थितीत, तिने आपल्या पायांच्या बोटांनी “सारे जहाँ से अच्छा” सादर केलं, तेव्हा क्षणभर संपूर्ण सभागृह स्तब्ध झालं—आणि नंतर टाळ्यांचा प्रचंड कडकडाट झाला.

माऊलीसाठी संगीत हे केवळ सादरीकरण नाही.
ते तिचं स्वातंत्र्य, तिची शिस्त, आणि स्वतःच्या बळावर उभं राहण्याचं धैर्य आहे.

माऊली अडकूर आपल्याला एक महत्त्वाची जाणीव करून देते—
क्षमता ही अभावावर ठरत नाही, तर संयम, मेहनत आणि न हार मानणाऱ्या वृत्तीवर ठरते.
जिथे बहुतेक जण थांबतात, तिथूनच तिची सुरुवात होते.

डिस्क्लेमर:
हा लेख प्रेरणादायी व सामाजिक जाणीव निर्माण करण्याच्या उद्देशाने लिहिण्यात आला आहे. यात दिलेली माहिती सार्वजनिकरीत्या उपलब्ध कथांवर आधारित असून व्यक्तीच्या आयुष्यातील संघर्ष व यशाचे संक्षिप्त चित्रण आहे. कोणत्याही प्रकारच्या वैयक्तिक, शैक्षणिक किंवा व्यावसायिक सल्ल्यासाठी हा लेख पर्याय म्हणून वापरू नये.