रक्तदानाबद्दल अनेकांच्या मनात अजूनही काही गैरसमज असतात—रक्तदान केल्यावर अशक्तपणा येतो का? किती वेळ लागतो? कोण रक्तदान करू शकते? रक्तदानापूर्वी काय खावे?
या सर्व प्रश्नांची योग्य माहिती असणे महत्त्वाचे आहे. कारण रक्तदान हा केवळ सामाजिक उपक्रम नसून गरजू रुग्णांसाठी अत्यंत महत्त्वाची आरोग्यसेवा आहे.
भारतामध्ये रुग्णालये आणि रक्तपेढ्यांना वर्षभर रक्ताची आवश्यकता असते. अपघातग्रस्त, शस्त्रक्रिया झालेले रुग्ण, प्रसूतीतील गुंतागुंत असलेल्या महिला, कर्करोगावरील उपचार घेणारे रुग्ण आणि काही गंभीर आजारांतील रुग्णांना रक्त किंवा रक्तघटकांची गरज भासू शकते.
म्हणूनच नियमित आणि स्वैच्छिक रक्तदानामुळे सुरक्षित रक्तसाठा उपलब्ध ठेवण्यास मदत होते.
रक्तदान करण्यापूर्वी रक्तदात्याची प्राथमिक तपासणी केली जाते. त्यामध्ये हिमोग्लोबिनची पातळीही तपासली जाते.
हिमोग्लोबिन कमी असल्यास त्या व्यक्तीला त्या वेळी रक्तदान करण्यास परवानगी दिली जाऊ शकत नाही. त्यामुळे विशेषतः वारंवार थकवा जाणवणाऱ्या किंवा रक्ताल्पतेचा संशय असलेल्या व्यक्तींनी स्वतःच्या आरोग्याकडे लक्ष देणे महत्त्वाचे आहे.
रक्तदान करण्यापूर्वी स्वतःचे आरोग्य आणि हिमोग्लोबिन योग्य आहे का, हे तपासणे अधिक सुरक्षित ठरते.
रक्तदानासाठी वय, वजन, हिमोग्लोबिन, आरोग्याची स्थिती, अलीकडील आजार, औषधे, शस्त्रक्रिया, टॅटू किंवा पिअर्सिंग यांसारख्या विविध बाबींचा विचार केला जातो.
नियम वेगवेगळ्या परिस्थितीनुसार बदलू शकतात. त्यामुळे रक्तदानापूर्वी रक्तपेढीतील वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांकडून पात्रतेची तपासणी करून घेणे आवश्यक आहे.
रक्तदानापूर्वी काही आरोग्यविषयक प्रश्न विचारले जातात. अलीकडील आजार, औषधे, प्रवास, पूर्वीचे रक्तसंक्रमण आणि इतर वैद्यकीय बाबींची माहिती घेतली जाते.
ही चौकशी कोणाचाही न्याय करण्यासाठी नसते. रक्त घेणाऱ्या रुग्णाची सुरक्षितता सुनिश्चित करणे हा त्यामागचा मुख्य उद्देश असतो.
म्हणून रक्तदात्याने सर्व प्रश्नांना अचूक आणि प्रामाणिक माहिती देणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे.
सामान्य रक्तदानामध्ये संपूर्ण रक्त घेतले जाते. त्यापासून पुढे लाल रक्तपेशी, प्लाझ्मा आणि प्लेटलेट्स यांसारखे विविध रक्तघटक वेगळे केले जाऊ शकतात.
काही परिस्थितींमध्ये प्लेटलेट्सची विशेष गरज असते. त्यामुळे आपल्या परिसरातील रक्तपेढीत प्लेटलेट किंवा इतर रक्तघटक दानाची सुविधा आहे का, याची माहिती घेणेही उपयुक्त ठरू शकते.
रक्तदानाच्या दिवशी योग्य आहार आणि पुरेसे पाणी घेणे महत्त्वाचे आहे.
रक्तदानापूर्वी हलका, पौष्टिक आहार घ्या.
पुरेसे पाणी प्या.
खूप तेलकट किंवा अतिजड पदार्थ टाळणे चांगले.
मद्यपान टाळावे.
रक्तदानापूर्वी आणि नंतर रक्तपेढीतील कर्मचाऱ्यांच्या सूचनांचे पालन करावे.
रक्तदान झाल्यानंतर लगेच उठून धावपळ करण्याऐवजी काही वेळ विश्रांती घ्यावी. पाणी किंवा रक्तपेढीने दिलेले पेय घ्यावे आणि हलका आहार घ्यावा.
त्या दिवशी अतिशय जड व्यायाम किंवा वजन उचलण्याचे काम टाळणे योग्य ठरते. चक्कर किंवा अशक्तपणा जाणवल्यास ताबडतोब बसावे किंवा झोपावे आणि रक्तपेढीतील कर्मचाऱ्यांना सांगावे.
आपण दिलेले रक्त एखाद्या अपघातग्रस्तासाठी, एखाद्या शस्त्रक्रियेसाठी, एखाद्या आईसाठी किंवा गंभीर उपचार घेत असलेल्या रुग्णासाठी अत्यंत मौल्यवान ठरू शकते.
म्हणूनच “माझ्या एका रक्तदानाचा काय उपयोग?” असा विचार करण्यापेक्षा—
“माझ्या रक्तामुळे कोणाच्यातरी आयुष्याला पुन्हा आशेची संधी मिळू शकते.”
हा सकारात्मक विचार रक्तदानाची खरी ताकद सांगतो.
आणि एखाद्या व्यक्तीला आरोग्याच्या कारणामुळे त्या दिवशी रक्तदान करता आले नाही, तरी ते अपयश नाही. योग्य वेळी, पात्रता पूर्ण झाल्यानंतर पुन्हा रक्तदान करता येते.
ही माहिती रक्तदानाबाबत सामान्य जनजागृती आणि आरोग्यविषयक माहितीसाठी आहे. रक्तदानाची पात्रता, हिमोग्लोबिनची मर्यादा, रक्तदानातील अंतर आणि तात्पुरते किंवा कायमस्वरूपी अपात्रतेचे निकष रक्तपेढी, वैद्यकीय तपासणी आणि लागू असलेल्या अधिकृत मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार ठरतात. रक्तदान करण्यापूर्वी संबंधित अधिकृत रक्तपेढीतील वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांचा सल्ला घ्यावा.