१९११ साली भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसचे अधिवेशन कोलकाता (तेव्हाचे कलकत्ता) येथे भरविण्यात आले होते. या ऐतिहासिक अधिवेशनात राष्ट्रकवी रवींद्रनाथ टागोर यांनी रचलेले “जन गण मन” हे गीत पहिल्यांदा सार्वजनिकरित्या गाण्यात आले. पुढे हेच गीत भारताचे राष्ट्रगीत म्हणून मान्यता पावले आणि भारतीय एकतेचे, सार्वभौमत्वाचे व राष्ट्रीय अस्मितेचे प्रतीक बनले.
‘जन गण मन’ या गीतामध्ये भारताच्या विविधतेतील एकता, सांस्कृतिक समृद्धी आणि जनतेच्या सामूहिक चेतनेचे सुंदर चित्रण आढळते. भाषा, प्रांत, धर्म आणि संस्कृती यांपलीकडे जाऊन हे गीत संपूर्ण राष्ट्राला एका सूत्रात बांधते. १९११ च्या त्या ऐतिहासिक क्षणाने भारतीय स्वातंत्र्य चळवळीला नवी प्रेरणा दिली आणि राष्ट्रभावना अधिक दृढ केली.
आजही ‘जन गण मन’ ऐकताना प्रत्येक भारतीयाच्या मनात अभिमान, जबाबदारी आणि देशप्रेमाची भावना जागृत होते. हे गीत केवळ औपचारिक परंपरेपुरते मर्यादित नसून, ते आपल्याला एकत्र राहण्याची, संविधानिक मूल्यांचा सन्मान करण्याची आणि राष्ट्रासाठी सकारात्मक योगदान देण्याची आठवण करून देते.
“राष्ट्रगीत केवळ शब्दांचा समूह नसून, ते आपल्या एकतेची शपथ आहे.
जिथे मतभेद असतात, तिथेही देशप्रेम आपल्याला एकत्र आणते.
एक जबाबदार नागरिक बना, कारण मजबूत भारताची सुरुवात आपल्यापासूनच होते.”
हा लेख शैक्षणिक व माहितीपर उद्देशाने तयार करण्यात आला आहे. यात दिलेली माहिती ऐतिहासिक संदर्भांवर आधारित असून कोणत्याही राजकीय किंवा वैयक्तिक मतप्रदर्शनाचा हेतू नाही. माहितीमध्ये अनवधानाने काही त्रुटी आढळल्यास त्यासाठी लेखक जबाबदार राहणार नाही.