भारतीय शास्त्रीय संगीतातील एक तेजस्वी नक्षत्र म्हणजे स्वरभास्कर पंडित भीमसेन जोशी. ४ फेब्रुवारी १९२२ रोजी कर्नाटकातील गदग येथे त्यांचा जन्म झाला. किराणा घराण्याची गायकी संपूर्ण जगात पोहोचवणारे पंडित भीमसेन जोशी हे केवळ गायक नव्हते, तर संगीतामधील तपश्चर्येचे प्रतीक होते.
लहान वयातच संगीताची ओढ लागलेल्या भीमसेनजींनी आपल्या गुरूंच्या शोधात घर सोडले आणि अनेक वर्षे कठोर रियाज केला. त्यांच्या गायकीत असलेली ताकद, भाव, लयकारी आणि तानांची झेप श्रोत्यांना मंत्रमुग्ध करणारी होती. राग दरबारी, मालकंस, तोडी, यमन यांसारख्या रागांतील त्यांची प्रस्तुती आजही आदर्श मानली जाते.
हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीताबरोबरच अभंग, भजन आणि देशभक्तीपर गीतांमधून त्यांनी सामान्य माणसाशी नाते जोडले. “जो भज हरि को सदा” किंवा संतवाणीतील अभंग असोत, त्यांच्या आवाजात भक्तीची आणि आत्मिक ऊर्जेची अनुभूती येते.
पंडित भीमसेन जोशी यांना भारत रत्न, पद्मविभूषण, संगीत नाटक अकादमी पुरस्कार यांसारखे अनेक मानाचे सन्मान मिळाले. पण त्यांचा खरा वारसा म्हणजे त्यांनी दिलेली संगीताची प्रेरणा आणि शिस्त.
आज त्यांच्या जन्मदिनी, त्या महान स्वरयोगीला विनम्र अभिवादन करताना एवढेच म्हणावेसे वाटते —
त्यांचा स्वर अजरामर आहे, आणि तो पुढील पिढ्यांना कायम प्रेरणा देत राहील.
वरील लेख माहितीपर आणि श्रद्धांजली स्वरूपाचा आहे. यात दिलेली माहिती सार्वजनिक संदर्भांवर आणि सामान्य ज्ञानावर आधारित आहे. कोणत्याही व्यक्तीच्या भावना दुखावण्याचा किंवा वाद निर्माण करण्याचा हेतू नाही.